Agnieszka Widera-Wysoczańska

    BEZPIECZNA PRYWATNOŚĆ DZIECKA

    Od najwcześniejszych lat dziecko powinno być uczone ochrony przed naruszaniem intymnych granic, tak przez osoby obce jak i bliskich. Profilaktyka powinna dotyczyć zapobiegania przemocy seksualnej przed jej wystąpieniem oraz gdy już do niej doszło. Powinna być skierowana do dzieci i ich rodziców, wychowawców i nauczycieli, do całego społeczeństwa.
    Uczmy dzieci (i oczywiście ich rodziców!) jak mają zachowywać bezpieczeństwo w domu i w rodzinie, ponieważ najwięcej przemocy seksualnej dzieci doznają właśnie od osób najbliższych. Wpajamy (rodzicom też!) zasady bezpieczeństwa obowiązujące poza domem. Wielu dorosłych przez całe swoje życie nie nauczyło się reagowania, kiedy ktoś narusza prywatne granice, ponieważ nie rozróżniają dotyku dobrego (ciepłego i bezpiecznego), od dotyku złego (związanego z agresją i przemocą fizyczną ze strony osób dorosłych i innych dzieci), od dotyku intymnego (1. związanego z naruszeniem przez sprawcę prywatnych granic dziecka poprzez dotykanie jego ciała, w tym miejsc intymnych, erogennych, które zakryte są majtkami i koszulką bez świadomej zgody osoby dotykanej - jest to przemoc seksualna; 2. związanego z intymnym dotykaniem się osób dorosłych, gdy obydwie wyrażają na to świadomą zgodę)oraz dotyku także intymnego ale dotyczącego niezbędnej pielęgnacji i zabiegów medycznych.

    CZYTAJ WIĘCEJ



    ks. Marek Dziewiecki
    ROZUMIEĆ I KOCHAĆ CAŁEGO CZŁOWIEKA




    Beata Grzelczak

    DOJRZAŁOŚĆ SZKOLNA DZIECKA

    Szkoła jest pierwszym miejscem pracy każdego dziecka. Dobry start w niej pozwoli pierwszakowi radzić sobie z późniejszymi trudnościami oraz szanować siebie i swoje obowiązki. Jest ogromnie ważny dla dalszej kariery dziecka. Wpływa na ukształtowanie się pozytywnego stosunku do szkoły, do nauki i do nauczycieli.
    Czy każdy siedmiolatek jest gotów podjąć naukę w klasie I-szej? Nie zawsze. Zdarza się, że dzieci o bardzo wysokim poziomie rozwoju intelektualnego nie dają sobie rady z nauką. Pójście do szkoły często wiąże się ze zmianą ich dotychczasowego trybu życia O tym, czy dziecko sprosta wymaganiom stawianym mu przez szkołę decyduje stopień osiągniętej przez niego dojrzałości szkolnej.
    Dojrzałością szkolną określa się poziom rozwoju dziecka, niezbędny do podjęcia różnorodnych obowiązków, jakie niesie ze sobą życie szkolne. Jest to osiągnięcie przez dziecko takiego poziomu rozwoju fizycznego, społecznego i psychicznego, które czyni je wrażliwym na systematyczne nauczanie i wychowaniem w klasie pierwszej szkoły podstawowej. Inaczej jest to jakby moment równowagi pomiędzy wymaganiami szkoły, a możliwościami rozwojowymi dziecka.

    CZYTAJ WIĘCEJ



    PRELEKCJA DLA RODZICÓW:

    WCZESNA ADOLESCENCJA

    Opracowanie: MAŁGORZATA IDZIK

    MIEJSCE I ROLA ADOLESCENCJI W PRZEBIEGU LUDZKIEGO ŻYCIA

    CZYM JEST ADOLESCENCJA?

    Adolescencja to okres intensywnych przemian biologicznych, psychologicznych i społecznych człowieka, które z dzieciństwa prowadzą go w dorosłość (Obuchowska I., 2000). Zdaniem autora jednej z koncepcji rozwoju człowieka, E. Eriksona, okres dorastania jest ze względu na występujące w nim procesy i kryzys tożsamości najtrudniejszym etapem w całym życiu człowieka (Opoczyńska M.,1999).

    Czas ten trwa od ok.10 - 20 r.ż. (u młodzieży studiującej dłużej), przy czym można go podzielić na 2 fazy:
    " wczesną adolescencję do ok. 16 r.ż.
    " późną adolescencję od ok.16 r.ż. (Obuchowska, 2000)
    Ze względu na okres, w jakim znajdują się obecnie państwa dzieci zajmiemy się dzisiaj pierwszą z nich.

    CZYTAJ CAŁOŚĆ


    PROBLEMY CZASU DORASTANIA

    Jakkolwiek droga, jaką wchodzi w życie każda dorastająca dziewczyna czy chłopiec, jest drogą jedyną, to jednak podobne są zarówno napotykane na niej trudności, jak i prześwity słońca. Irena Obuchowska

    WPROWADZENIE

    Czas dorastania to most, przez który człowiek przechodzi od beztroskiego dzieciństwa do odpowiedzialnej dorosłości. Czas, który wypełniają złożone, nierzadko burzliwe zjawiska, związane ze zmianami anatomicznymi, fizjologicznymi i psychicznymi. W bogatej literaturze przedmiotu zamiennie używa się nazw: dorastanie, dojrzewanie, adolescencja, wiek przejściowy, pokwitanie - odnoszą się one do całości lub wybranego aspektu przemian tego okresu. W psychologii polskiej najczęściej stosuje się nazwę wiek dorastania, obejmując nią zarówno dojrzewanie biologiczne, jak i związany z nim rozwój psychiczny oraz społeczny (I. Obuchowska, 1996, s. 9). Wiek dorastania rozpoczyna się, jak podaje Obuchowska, w 11-12 r. ż. i trwa do osiągnięcia wieku młodzieńczego przypadającego na 18-19 r. ż., kiedy człowiek osiąga zdolność dawania nowego życia oraz zdolność do kształtowania własnego życia. Około 16 r. ż . nasilają się trudności psychiczne wieku dorastania, stąd ten etap dochodzenia do dorosłości określany jest jako kryzys młodzieńczy.

    CZYTAJ CAŁOŚĆ


    ZAGROŻENIA ROZWOJU OKRESU DORASTANIA

    Wiek od 11 do 18 roku życia to okres dorastania. Jest to czas przemian w rozwoju fizycznym, umysłowym i społecznym. W okresie dorastania dominującą formą działalności jest nauka, a pod koniec tego okresu, u części młodzieży pewnego znaczenia zaczyna nabierać praca. Dla wszystkich nastolatków myślenie o swej przyszłości i wyborze zawodu staje się sprawą ważną i aktualną. Jest to konsekwencja całokształtu zmian rozwojowych w tym wieku i początków wrastania w społeczeństwo ludzi dorosłych.
    W rozwoju umysłowym obserwuje się przyrost sprawności intelektualnych mierzonych testami inteligencji. Myślenie młodzieży staje się bardziej abstrakcyjne, logiczne, obiektywne i krytyczne.

    CZYTAJ CAŁOŚĆ





odsylacz



© sister