BŁ. JERZY MATULEWICZ
    - WYCHOWAWCA MIŁOŚCI UNIWERSALNEJ

    Mtulewicz

    Wychowanie w systemie Ojca miało charakter uniwersalny, obejmowało całego człowieka, wszystkie jego władze i zdolności. Nie tracił jednak z oczu punktu centralnego - miłości /.../. Jego wychowanie tchnęło dynamizmem i swobodą, albo - jak mawiał - wolnością dzieci Bożych".

    I. FUNDAMENT ŻYCIA WYCHOWAWCY CHRZEŚCIJAŃSKIEGO

    1. UZNANIE CHRYSTUSA JAKO JEDYNY WZÓR NAŚLADOWANIA

    Chrystus ma stać się pierwszorzędnym wzorem katechety w formowaniu własnej postawy wychowawczej i jedyną treścią jego nauczania, co bardzo dobitnie podkreśla Adhortacja Apostolska o katechizacji: "Niech wychowawca nie zatrzymuje się na samym sobie, na swoich osobistych poglądach i postawach myślowych /.../. Niech nie wpaja innym swych własnych opinii i zapatrywań w taki sposób, jakby wyrażały one naukę Chrystusa i świadectwo Jego życia. Trzeba więc, aby do każdego katechety moż-na było zastosować te niezgłębione słowa Chrystusa: "Moja nauka nie jest moja, ale Tego, Który Mnie posłał" .
    Tę cechę duchowości i osobowości wychowawcy podkreśla kilkakrotnie bp Matulewicz, gdy wola o konieczność szukania Chrystusa we wszystkim , gdy mówi o przyoblekaniu się w Jego łaskę i o pełnym Jego naśladowaniu.
    To spoglądanie na Chrystusa, wpatrywanie się w Jego życie oraz łączenie się z Nim przez Ofiarę Mszy świętej, sakramenty i modlitwę - prowadzą do zażyłości z Chrystusem i do zjednoczenia z Nim. Komunia z Chrystusem eliminuje z postawy i zachowań chrześcijanina lęki i obawy przed niepowodzeniem, zakłóceniem osobistego spokoju, czy przed stanowczym opowiedzeniem się po stronie prawdy. Prowadzi ona natomiast wychowawcę do dojrzałości i mocy, sprawiających, że nie uchyli się on przed żadnym problemem i nie ulęknie się trudnej sytuacji .

    CZYTAJ CAŁOŚĆ

    ELEMENTY DUCHOWOŚCI
    SIÓSTR SŁUŻEBNIC JEZUSA W EUCHARYSTII

    monstrancja

    Ofiara eucharystyczna jest "źródłem i zarazem szczytem całego życia chrześcijańskiego. To znaczy, że z niej czerpiemy fundament naszej wiary, moc czynienia dobra. Ona jednoczy nas z Bogiem i każdym człowiekiem - ona daje wzrost, uświęca każdą chwilę życia, w niej nabierają sensu wszystkie nasze prace, modlitwy i cierpienia, jest uczestniczeniem we wszystkich wydarzeniach zbawczych, a szczególnie w tajemnicy paschalnej.

    Jako wspólnota służebnic Jezusa w Eucharystii z tej tajemnicy się rodzimy. W Encyklice
    o Eucharystii Jan Paweł II pisał, że "Podczas sprawowania Eucharystii, mamy przed oczyma duszy misterium paschalne: to, co wydarzyło się w wieczór Wielkiego Czwartku, podczas Ostatniej Wieczerzy i po niej. Ustanowienie Eucharystii uprzedzało bowiem w sposób sakramentalny wydarzenia, które wkrótce miały nastąpić, począwszy od konania w Getsemani". Podczas Eucharystii "Widzimy znów Pana Jezusa, który wychodzi z Wieczernika, schodzi z uczniami w dół, aby wejść do Ogrodu Oliwnego. Rozpoczynało się przelewanie krwi - tej samej Krwi, którą nieco wcześniej ofiarował Kościołowi jako napój zbawienia w sakramencie Eucharystii; ostatecznie zostanie wylana na Golgocie i stanie się narzędziem naszego Odkupienia".

    CZYTAJ CAŁOŚĆ

odsylacz



© sister